ԼՈՒՍԱԲԱՑԻՑ ԱՌԱՋ

(«Ժամանակ», 14․03․2008թ․)

Մարտեան սպանդի անմեղ զոհերի յիշատակին

Խաւարն աւելի է թանձրանում լուսաբացից առաջ:

Գիշերուայ բոլոր ստուերները խուճապահար խռնուեցին վեղարակիր դաւադրութեան շուրջը՝ վախճանի ահից դողալով։

Լոյսը ոչինչ չէր տեսնում եւ չէր զգում. նա աննկատ շատանում էր:

Լուսաբացն սկսուեց լեռների տիրոջ՝ առիւծի մռնչոցով:

Սմքած դէմքերով երկու տխեղծ ստուերներ չքուելուց առաջ մանկապղծեցին մեր ազատութեան օրօրոցը:

Նրանք գործեցին աններելին՝ ձեռք բարձրացրին հայի վրայ եւ կանգնեցին Էնուէրի ու Թալիաթի կողքին՝ կիսելով նրանց մշտնջենական ճակատագիրը:

Մինչդեռ ա՛յս կողմում՝ թափուած անմեղ արիւնից ժամ առ ժամ զօրեղանում էր մանուկ օրը՝ որպէս վերածնուած Վահագն...

© Սեւակ Արամազդ