ԼՈՒՍԱԲԱՑԻՑ ԱՌԱՋ
(«Ժամանակ», 14․03․2008թ․)
Մարտեան սպանդի անմեղ զոհերի յիշատակին
Խաւարն աւելի է թանձրանում լուսաբացից առաջ:
Գիշերուայ բոլոր ստուերները խուճապահար խռնուեցին վեղարակիր դաւադրութեան շուրջը՝ վախճանի ահից դողալով։
Լոյսը ոչինչ չէր տեսնում եւ չէր զգում. նա աննկատ շատանում էր:
Լուսաբացն սկսուեց լեռների տիրոջ՝ առիւծի մռնչոցով:
Սմքած դէմքերով երկու տխեղծ ստուերներ չքուելուց առաջ մանկապղծեցին մեր ազատութեան օրօրոցը:
Նրանք գործեցին աններելին՝ ձեռք բարձրացրին հայի վրայ եւ կանգնեցին Էնուէրի ու Թալիաթի կողքին՝ կիսելով նրանց մշտնջենական ճակատագիրը:
Մինչդեռ ա՛յս կողմում՝ թափուած անմեղ արիւնից ժամ առ ժամ զօրեղանում էր մանուկ օրը՝ որպէս վերածնուած Վահագն...
© Սեւակ Արամազդ
Այլ յօդուածներ
«Մոռացիր քո եսը, եւ վիշտը կչքանայ»։
https://www.ilur.am/%d5%bd%d5%a5%d6%82%d5%a1%d5%af-%d5%a1%d6%80%d5%a1%d5%b4%d5%a1%d5%a6%d5%a4-%d5%ba%d5%a1%d5%bf%d5%b4%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%a5%d5%a1%d5%b6-%d5%a3%d5%b8%d5%b5%d5%a1%d5%a2%d5%a1%d5%b6%d5%b8%d6%82%d5%a9/
ԱՒԵԼԻՆ
Արդի ռուս գրականութեան դասական, հայ բանաստեղծութեան թարգմանիչ, մեր ժողովրդի անկեղծ բարեկամ Յուննա Մօրիցի ստեղծագործութիւնը, հակառակ իր միջազգային ճանաչմանը, գրեթէ անծանօթ է հայ ընթերցող հանրութեանը, յատկապես, երիտասարդ սերնդին։ Այդ բացը փոքր-ինչ լրացնելու նպատակով ստորեւ ներկայացնում եմ իմ յամառոտ յօդուածը Յուննա Մօրիցի ստեղծագործութեան վերաբերեալ, նրա բանաստեղծութիւններից մի փունջ՝ իմ թարգմանութեամբ, ինչպէս նաեւ նոյնպիսի մի փունջ նրա գեղապատկերներից։
https://granish.org/yunona-moric-poezia/
ԱՒԵԼԻՆ










